Arteriell Hypertonie ass eng pathologesch oder physiologesch Prädisposition fir eng scharf oder graduell Erhéijung vun de systoleschen an diastoleschen Komponenten vum intravaskuläre Blutdrock, geschitt als onofhängeg nosologesch Eenheet oder als Manifestatioun vun enger anerer Pathologie, déi am Patient präsent ass.
Laut der globaler Statistik ass d'epidemiologesch Situatioun am Sënn vun der Heefegkeet vun arteriellen Hypertonie ongënschteg, well de Prozentsaz vun dëser Pathologie an der Struktur vun kardiologesche Krankheeten 30% erreecht. Et gëtt eng kloer Korrelatioun tëscht dem verstäerkten Risiko fir Schëlder a Konsequenze vun arterielle Hypertonie mat Erhéijung vum Alter vum Patient z'entwéckelen, an dofir besteet d'Haaptkategorie vum erhéicht Risiko aus reife an eelere Leit.
Ursaachen vun arteriell Hypertonie
D'Erscheinung vun Zeeche vun héije Blutdrock an engem Patient kann géint den Hintergrund vun existéierende chronesche Krankheeten optrieden, an da schwätze mir iwwer eng sekundär oder symptomatesch Versioun vun arteriell Hypertonie. A Fäll wou arteriell Hypertonie primär an der Natur ass an och no enger ëmfaassender Untersuchung vum Patient ass et net méiglech, d'Ursaach ze bestëmmen, déi eng Erhéijung vum intravaskuläre Blutdrock provozéiert, sollt de Begrëff "Hypertonie" benotzt ginn, wat eng onofhängeg nosologesch Form ass.
Primär arteriell Hypertonie gëtt a bal 90 beobachtet% Fäll vu existéierende verstäerkten Blutdrock, an d’Polyetiologie vun der Entwécklung vun dësem pathologeschen Zoustand gëtt momentan berücksichtegt. Also sinn et net modifizéierbar Risikofaktoren fir arteriell Hypertonie, déi net vermeit kënne ginn (Geschlecht, genetesch Determinatioun an Alter), Allerdéngs sinn dës provozéierend Faktoren net dominant an der Entwécklung vu schwéieren arterielle Hypertonie. Zu engem gréissere Mooss gëtt d’Entwécklung vun Zeeche vun der primärer arterieller Hypertonie beaflosst vum Liewensstil vun enger Persoun (onbalancéiert Ernährung, schlecht Gewunnechten, Inaktivitéit, psycho-emotional Instabilitéit). Zesummegefaasst, all déi uewe provozéiert Faktoren fréier oder spéider schafen favorabel Konditioune fir d’pathogenetesch Entwécklung vun arteriellen Hypertonie.
Momentan gi vill pathogenetesch Theorien vun der Entwécklung vun essentielle arterielle Hypertonie berücksichtegt, obwuel dës Hypothesen keen Impakt op d’Taktik vum Patientemanagement hunn an den Ëmfang vun therapeutesche Moossnamen bestëmmen. Zu engem gréissere Mooss sollt d’Etiopathogenese vun der Entwécklung vun der sekundärer arterieller Hypertonie berücksichtegt ginn, well ouni den etiologesche Faktor ze eliminéieren, deen eng Erhéijung vum Blutdrock provozéiert, an dësem Fall sollt een net positiv Behandlungsresultater erwaarden.
Also, an der renovaskulärer Variant vun der symptomatescher arterieller Hypertonie, ass d’Haaptpathogenetesch Link Stenose vun der Nierarterie, déi geschitt wéinst atherosklerotesche Läsionen oder fibromuskuläre Dysplasie. En extrem rare etiologesche Faktor, deen d'Nierenarterien beaflosst, ass systemesch Vaskulitis. D’Konsequenz vun der Stenose ass d’Entwécklung vun ischämesche Schued un enger oder zwou Nieren, provozéiert Hyperproduktioun vu Renin, wat en indirekten Effekt op d’Erhéijung vum Blutdrock huet.
D’Pathogenese vun der Entwécklung vun der endokriner etiologescher Form vun arteriellen Hypertonie ass eng Erhéijung vum Niveau vun hormonellen Substanzen, déi e stimuléierende Effekt op d’Erhéijung vum intravaskuläre Blutdrock hunn, wat am Itsenko-Cushing Syndrom geschitt, Conn Syndrom a Pheochromozytoma. E puer Herz-Kreislauf-Krankheeten kënnen als Background Pathologie fir d’Entwécklung vu sekundärer arteriellen Hypertonie handelen, zum Beispill, Koarktatioun vun der Aorta.
Symptomer vun arteriell Hypertonie
Klinesch Manifestatiounen an der éischter Etapp vun der Entwécklung vun arteriellen Hypertonie kënne komplett fehlen, an d’Diagnostik an dësem Fall baséiert nëmmen op d’Donnéeën vun enger objektiver an instrumentaler Laboruntersuchung.
D’Beschwerde vu Patienten, déi un arteriell Hypertonie leiden, sinn zimmlech net spezifesch, an dofir, am Ufank vun essentielle Hypertonie, ass d’Diagnos wesentlech schwéier. An deene meeschte Fäll, während enger Episod vun arteriellen Hypertonie, gëtt de Patient duerch e Kappwéi mat enger predominéierter Lokalisatioun an der frontaler a occipital Regioun gestéiert, schwéier Schwindel virun allem beim Änneren vun der Kierperpositioun am Raum a pathologeschen Tinnitus. Dës Manifestatiounen sinn net pathognomonesch, dofir ass et net ubruecht se klinesch Critèrë fir arteriell Hypertonie ze berücksichtegen, well déi uewe genannte Symptomer periodesch an absolut gesonde Leit observéiert ginn an näischt mat erhéichtem Blutdrock ze dinn hunn. Klassesch klinesch Manifestatiounen a Form vun Atmungsstéierungen an Zeeche vun der Herzfunktioun ginn nëmmen an der fortgeschratter Etapp vun arteriellen Hypertonie observéiert.
E puer etiopathogenetesch Formen vun arteriell Hypertonie ginn duerch d’Entwécklung vu spezifesche klineschen Symptomer begleet, an dofir kann en erfuerene Spezialist d’korrekt Diagnostik während enger initialer Untersuchung a virsiichteg Sammlung vun der Anamnese feststellen. Zum Beispill, mat der renovaskulärer Aart vun arteriellen Hypertonie gëtt et ëmmer en akuten Ufank vu klineschen Manifestatiounen, besteet aus enger scharfen kritescher a konstanter Erhéijung vum Blutdrock, haaptsächlech wéinst der diastolescher Komponent. Renovaskulär arteriell Hypertonie ass net duerch e Krisekurs charakteriséiert, awer d’Wuelbefannen vum Patient mat dëser Pathologie ass extrem schwéier.
Endokrine arterielle Hypertonie, am Géigendeel, zeechent sech duerch eng Tendenz zu engem paroxysmalen Kurs vun der Krankheet mat der Entwécklung vu klassesche hypertensive Krisen. Dës Pathologie zeechent sech duerch de klineschen "paroxysmal Triad" vum Patient, déi aus der Entwécklung vun enger schwéierer Kopfschicht besteet, schwéier Schwëtzen a séier Häerzschlag. Patienten an dësem pathologeschen Zoustand zeechent sech duerch extrem psycho-emotionalen Excitabilitéit. D'Entwécklung vun enger hypertensiver Kris trëtt am meeschten an der Nuecht op, an d'Dauer vun de klineschen Manifestatiounen ass net méi wéi eng Stonn, no deenen d'Patienten eng schwéier Schwächt an eng déif, verbreet Kappwéi bemierken.
Grad an Stadien vun arteriellen Hypertonie
D’Bestëmmung vun der Gravitéit an der Intensitéit vu klineschen Manifestatiounen vun arteriellen Hypertonie, wéi och d’Etapp vun der Entwécklung vun der Krankheet, ass eng Viraussetzung fir en adäquate Behandlungsregime ze wielen. D’Divisioun vun arteriellen Hypertonie vu primären a symptomateschen Hierkonft baséiert op dem Niveau vun der Erhéijung vun de systoleschen an diastolesche Komponenten vum Blutdrock.
Patienten mat Bühn 1 arteriell Hypertonie bemierken meeschtens keng bedeitend Behënnerung an hirer eegener Gesondheet wéinst der Tatsaach, datt Blutdrockzuelen an dëser Situatioun net méi wéi 159/99 mm sinn. rt. Art.
Stage 2 arteriell Hypertonie gëtt begleet vu ausgeprägte klineschen Manifestatiounen an organesche Verännerungen an Zilorganer, a Blutdrockindikatoren sinn am Beräich vun 179/109 mm. rt. Art.
Stage 3 vun der Krankheet ass charakteriséiert duerch en extrem schwéieren aggressive Kurs an enger Tendenz fir Komplikatioune vun der Dysfunktioun vum Gehir an Häerz z'entwéckelen. Am drëtten Grad gëtt et eng kritesch Erhéijung vum Blutdrock iwwer 180/110 mm. rt. Art.
Nieft der Klassifikatioun vun arterielle Hypertonie duerch Gravitéit, an der Praxis, Kardiologen benotzen eng inszenéiert Divisioun vun dëser Pathologie, d'Critèrë vun där d'Präsenz vun Zeeche vu Schied un Zilorganer ass.
An der éischter Etapp vun arteriell Hypertonie vu primären a sekundären Hierkonft huet de Patient komplett keng Manifestatiounen vun organesche Schued un Stoffer an Organer, déi empfindlech sinn fir erhéicht Blutdrock.
Déi zweet Stuf vun der Krankheet beinhalt d’Entwécklung vun detailléierte klineschen Symptomer, d’Intensitéit vun deenen direkt vun der Schwéierkraaft vum Schied un intern Organer hänkt. Wéi och ëmmer, an deene meeschte Fäll ass dës Etapp vun arteriell Hypertonie op Basis vun instrumentaler Bestätegung vun Uergelschued a Form vun hypertrophescher Kardiomyopathie vum lénksen Ventrikel vum Häerz no Echokardioskopie an ECG etabléiert, Verengung vun den Netzhautarteriellen Gefässer während der Untersuchung vum Fundus an d'Präsenz vun Ännerungen an de Parameteren vun enger biochemescher Bluttest, moderéierter Erhéijung vum Bluttest, biochemesch Bluttest.
Déi drëtt Stuf vun arteriell Hypertonie ass terminal, an deem de Patient d'Entwécklung vun irreversiblen Verännerungen an all Organer erliewt, déi sensibel sinn fir erhéicht Blutdrock. Am Bezuch op d'Häerz entwéckelt eng Persoun, déi laang ënner héije Blutdrock leid, ischämesche Schued am Myokardium, wat sech an der Bildung vun Infarktzonen manifestéiert. Arteriell Hypertonie huet en negativen Effekt op Gehirstrukturen a Form vu Provokatioun vu transienten ischämeschen Attacken, hypertensiv Ensephalopathie, a souguer d'Bildung vu Foci vum ischämesche Schlaganfall. Eng laangfristeg systemesch Erhéijung vum intravaskuläre Drock huet en extrem negativen Effekt op d’Struktur vun de Fundusgefässer, wat zu der Bildung vu Blutungen an der Netzhaut a Schwellung vum Optiknerv Kapp resultéiert.
Déi terminal Stuf vun der Entwécklung vun arteriellen Hypertonie ass geprägt duerch bedeitend Ënnerdréckung vun der Nierfunktioun, wat an de Kreatininniveauen reflektéiert gëtt, déi 177 µmol/l iwwerschreiden.
Diagnos vun arteriell Hypertonie
Wann Dir eng klinesch an instrumentell Laboratoire Untersuchung vu Patienten mat arteriellen Hypertonie mécht, sollt d'Haaptziel net sou vill sinn d'Tatsaach vu verstäerkter Blutdrock z'etabléieren, mä éischter d'Ursaach vun der Entwécklung vu sekundärer arteriellen Hypertonie ze entdecken, Unzeeche vu Schied un intern Organer, wéi och d'Präsenz vu Risikofaktoren fir d'Entwécklung vu kardiologesche Komplikatiounen ze bewäerten.
Wärend dem initialen Kontakt mam Patient ass de Schlëssel fir d'korrekt Diagnostik an d'Bestëmmung vun der weiderer Behandlungstaktik déi virsiichteg Sammlung vun den anamnesteschen Donnéeën vum Patient. Eng objektiv Untersuchung vun engem Patient, deen ënner arteriellen Hypertonie leid, an e puer Fäll erlaabt eis d’etiopathogenetesch Form vun der Krankheet ze bestëmmen, Wéinst der Detektioun vu spezifesche pathognomonesche Schëlder. Also, mat der existéierender Bauchart vun Adipositas an engem Patient, kombinéiert mat Hypertrichose, Hirsutismus an enger persistent Erhéijung vun der diastolescher Komponent vum Blutdrock, sollt een d’endokrine Natur vun der Krankheet unhuelen (Itsenko-Cushing Syndrom). Mat Pheochromozytoma, Begleet vu schwéiere paroxysmalen arterielle Hypertonie, gëtt eng Erhéijung vun der Hautpigmentéierung an der Projektioun vun den Achseln observéiert. Den Haaptdiagnostesche klineschen Critère fir renovaskuläre arterielle Hypertonie gëtt als Auskultatioun vu vaskulärem Murmur an der Projektioun vun der Peri-umbilical Regioun ugesinn.
Den Ëmfang vun Laboratoire Fuerschungsmethoden fir arteriell Hypertonie besteet aus der Analyse vum Lipidprofil vum Patient, Bestimmung vun Harnsäure a Kreatinin als Haaptkriterien fir Nierendysfunktioun an Analyse vum hormonellen Zoustand vum Patient.
Fir d'Bühn vun der Krankheet ze bestëmmen, ass eng noutwendeg Bedingung d'Diagnostik vun Zilorganschued, dat heescht Organer, an deenen irreversibel Verännerungen entwéckelen wéinst erhéichtem Blutdrock. Also, fir d'Häerz fir Dysfunktioun an organesche Schued z'ënnersichen, ginn elektrokardiographesch Opnam an Ultraschallbildung benotzt, déi Deel vun der Standardscreeninguntersuchung vun all Patienten, déi un arteriell Hypertonie leiden. Fir Retinopathie z’entdecken, déi haaptsächlech mat laangfristeg schwéieren arterielle Hypertonie beobachtet gëtt, ass et néideg fir de Fundus vum Patient z’ënnersichen. Als instrumental Methode fir d'Nieren an d'Gehir ze studéieren, ass et unzeroden Stralungsbildungsmethoden ze benotzen, déi net an der obligatorescher Lëscht vun diagnostesche Moossnamen abegraff sinn, awer d'fréi Etablissement vun enger korrekter Diagnos erliichtert (Computertomographie, Magnéitresonanzbildung).
Behandlung vun arterielle Hypertonie
Déi fundamental modern Approche fir d'Behandlung vun arteriellen Hypertonie ass maximal Eliminatioun vum Risiko fir Häerzkomplikatiounen a Mortalitéit z'entwéckelen. An dëser Hisiicht ass d'Haaptaufgab vum behandelenden Dokter déi komplett Eliminatioun vun reversibelen (modifizéierbaren) Risikofaktoren, déi am Patient präsent sinn, mat weiderer Medikamenterrelief vun arteriellen Hypertonie a begleetende klineschen Manifestatiounen. Et gëtt e gewësse Standard, deen an der Erreeche vun der Zilblutdrocklimit besteet, d'Wäerter vun deem däerfen net méi wéi 140/90 mmHg sinn.
A wéi enge Fäll soll antihypertensiv Therapie fir arteriell Hypertonie benotzt ginn? Kardiologen an hirer Praxis benotzen déi entwéckelt Klassifikatioun, déi d'Bewäertung vum Patient "Risiko fir kardiovaskulär Komplikatiounen z'entwéckelen." Laut dëser Klassifikatioun sinn Persoune mat engem héije Risiko vu kardiologesche Komplikatiounen a Kombinatioun mat enger kritescher Erhéijung vum Blutdrock eng kombinéiert Behandlung mat Liewensstilmodifikatioun an Drogenkorrektur ënnerleien. Patienten, déi als moderéiert a geréng Risiko klasséiert sinn, ënnerleien dynamesch Observatioun fir mindestens dräi Méint, an nëmmen wann et keen Effekt gëtt vun der Notzung vun net-Drogenkorrekturmethoden, sollt d'Drogen antihypertensiv Behandlung ugewannt ginn.
D'Prinzipien vun der Drogenkorrektur vun arteriellen Hypertonie besteet aus enger gradueller Reduktioun vum Blutdrock op Zilwäerter andeems Dir eng minimal therapeutesch Dosis vun engem oder méi antihypertensive Medikamenter benotzt. A verschiddene Situatiounen kann Monotherapie mat enger gerénger Dosis vun engem antihypertensive Medikament e laangfristeg positiven Effekt hunn wat d'Arteriell Hypertonie ugeet. Am Moment ass de pharmazeuteschen Maart mat enger breet Palette vun antihypertensiven Drogen gefëllt, awer déi populärste sinn Kombinatiounsgruppen vun Drogen, déi e längeren hypotensiven Effekt hunn (bis zu 24 Stonnen).
Als Medikamenter vun der Wiel fir eng éischte Kéier Episod vun arteriell Hypertonie, sollten Diuretika Präferenz ginn, déi eng breet Palette vu positiven Effekter hunn a Form vun der Verhënnerung vun der Entwécklung vu kardiovaskuläre Komplikatiounen, der Mortalitéit ze reduzéieren an och de Fortschrëtt vun hypertrophesche Verännerungen am Myokardium vum lénksen Ventrikel vum Häerz ze vermeiden. Den pharmakologeschen Effekt, begleet vun enger mëller Ofsenkung vum Blutdrock, gëtt duerch eng Ofsenkung vun der Reabsorption vu Waasser a Natrium an enger Ofsenkung vun der vaskulärer Resistenz verursaacht.
D'Wiel vum diureteschen Medikament hänkt vun de existente concomitant Krankheeten vum Patient of. Also, am Fall vun arteriellen Hypertonie kombinéiert mat Zeeche vun Häerz- an Nierenausfall, sollt Preferenz fir Loop-Diuretik Medikamenter ginn. Thiaziddiuretika mat laangfristeg Notzung kënnen d'Entwécklung vum hypokalemesche Syndrom provozéieren, an dofir ass et besser se a Kombinatioun mat Aldosteronantagonisten ze benotzen.
An enger Situatioun wou e Patient Unzeeche vun arteriell Hypertonie kombinéiert mat Tachyarrhythmie, Angina Attacken a Symptomer vu kongestive chronesche kardiovaskuläre Versoen huet, ass et unzeroden eng Grupp vu B-Blocker als éischt-Linn Medikamenter ze benotzen. De Mechanismus vun der antihypertensiver Handlung vun dësen Medikamenter ass d'Herzproduktioun ze reduzéieren an d'Reninproduktioun ze hemmen. Et sollt berécksiichtegt ginn datt d'Net-Konformitéit mat der Doséierung vum Medikament an dëser Grupp eng ausgeprägt Ofsenkung vun der Häerzfrequenz a Bronchokonstriktioun provozéieren kann, wat eng absolut Indikatioun fir d'Stéierung vum B-Blocker ass.
Fir Patienten, déi un arteriell Hypertonie leiden wéinst Proteinurie, ass et unzeroden antihypertensive Medikamenter aus der ACE Inhibitor Grupp ze verschreiwen. Eng absolut Kontraindikatioun fir d'Benotzung vun Drogen aus der ACE Inhibitor Grupp ass déi existent bilateral Nierstenose vum Patient. Medikamenter aus der Grupp vun Angiotensin II Rezeptor Antagonisten hunn en ähnlechen hypotensiven Effekt, mam eenzegen Ënnerscheed ass datt se net d'Entwécklung vun Husten an Angioödem provozéieren, wat den Ëmfang vun hirer Benotzung wesentlech erweidert.
Medikamenter aus der Grupp vu Kalziumkanalblocker hunn e ausgeprägte hypotensiven Effekt, wat et méiglech mécht arteriell Hypertonie ze entlaaschten andeems de Kalziumgehalt an der vaskulärer Mauer reduzéiert gëtt. D'Kategorie fir Medikamenter an dëser Grupp ze verschriwwen besteet haaptsächlech aus eelere Patienten, déi gläichzäiteg mat arteriellen Hypertonie Zeeche vun ischämesche myokardeschen Schued weisen, manifestéiert an der Entwécklung vun Angina Attacken. An der kardiologescher Praxis ginn nëmme laangwiereg Forme vu Kalziumkanalblocker benotzt wéinst der Tatsaach, datt kuerzwierkende Kalziumantagonisten de Risiko fir en akuten Myokardinfarkt ze provozéieren.
An enger Situatioun, wou arteriell Hypertonie bei engem Patient mat enger Verletzung vum Rhythmus vun der Herzaktivitéit kombinéiert ass, ass et unzeroden Kalziumantagonisten aus der Kategorie vu Phenylalkylaminen a Benzothiazepin Derivate ze benotzen. Eng absolut Kontraindikatioun fir d'Benotzung vun dëser Kategorie vun Drogen ass den existente Häerzversoen vum Patient, begleet vun enger Ofsenkung vun der Ausstoussfraktioun vu manner wéi 45%.
Separat sollte mir d'Drogenhëllef vun enger hypertensiver Kris berücksichtegen, an där et eng kritesch Erhéijung vum intravaskuläre Drock an en akuten Kurs vun arteriellen Hypertonie gëtt. An dëser Situatioun sollt Präferenz fir Medikamenter mat engem ausgeprägte antihypertensiven Effekt ginn, well mat engem verlängerten Kurs vun enger hypertensiver Kris de Risiko vum Doud staark eropgeet. Wann de Patient Unzeeche vun enger komplizéierter hypertensiver Kris huet, ass de parenterale Wee vun der Verwaltung vun Medikamenter déi en hypotensiven Effekt hunn léiwer. Déi meescht Gruppen vun antihypertensive Medikamenter sinn a parenteraler Form verfügbar. Normalerweis geschitt den hypotensiven Effekt net méi spéit wéi 5 Minutten no der Verwaltung vum Medikament.
Am Fall vun enger onkomplizéierter hypertensiver Kris ass et net néideg parenteral Formen vun antihypertensiven Drogen ze benotzen, well an dësem pathologesche Zoustand keng kritesch Erhéijung vum Blutdrock ass. Oral Verwaltung vun antihypertensive Medikamenter an enger adäquat Doséierung erlaabt Iech den Blutdrock bannent e puer Stonnen ze reduzéieren an Zilniveauen an Zukunft z'erhalen. Natierlech ginn et momentan vill Methoden fir Drogenrelief vun enger hypertensiver Kris, awer fir d'Entwécklung vu Komplikatiounen ze vermeiden, sollt e geplangte Regime vun der antihypertensiver Therapie regelméisseg applizéiert ginn.
A Fäll wou arteriell Hypertonie an engem Patient sekundär ass an sech als Resultat vun der Stenose vun den Nierenarterien entwéckelt, ass d’fundamental Behandlungsmethod chirurgesch Korrektur vun der Stenose a Revaskulariséierung mat Angioplastik. Chirurgesch Prozeduren fir renovaskulär arteriell Hypertonie (Bypass-Chirurgie, Endarterektomie) ginn nëmme benotzt wann et Kontraindikatiounen fir d’Benotzung vun der transluminaler Angioplastik gëtt. Wann de Patient Zeeche vun engem aggressive Kurs vun arteriellen Hypertonie verursaacht duerch schwéier unilateral Nephrosklerose, ass déi eenzeg Behandlungsmethod Nephrektomie.
Fir endokrine sekundär arteriell Hypertonie gëtt eng Kombinatioun vun chirurgescher Behandlung (radikal Ausschnëtt vum Tumorsubstrat) an Drogen antihypertensiv Therapie benotzt (Spironolacton an enger deeglecher Dosis vun 200 mg fir primär Aldosteronismus, Phentolamin an enger Dosis vu 25 mg all 4 Stonnen fir Pheochromozytoma).
Präventioun vun arteriellen Hypertonie
D'Konformitéit mat präventiven Moossnamen, den Effekt vun deem zielt fir Episoden vun erhéichten intravaskuläre Blutdrock ze vermeiden, souwéi d'Risiko vu Komplikatioune vun arteriellen Hypertonie ze reduzéieren, ass net nëmme fir Patienten gezeechent, déi scho laang un dëser Pathologie leiden, awer och fir gesond Leit, déi Unzeeche vun héije Blutdrock erliewen kënnen.
Eng wëssenschaftlech bewisen Tatsaach ass eng direkt Korrelatioun tëscht enger Erhéijung vun der Blutdrockzuelen an enger Erhéijung vum Kierpergewiicht vun enger Persoun, an dofir ass d'Normaliséierung vum Gewiicht vun enger Persoun déi un arteriell Hypertonie leiden ass déi Haaptprioritéit präventiv Moossnam. Zousätzlech, d'Konformitéit mat de Regele fir d'Korrektur vum Iessverhalen hëlleft de Fortschrëtt vun atherosklerotesche vaskuläre Schued ze verhënneren, wat eng vun den Haaptursaachen vun der Entwécklung vun arteriellen Hypertonie ass.
Rezent Studien am Gebitt vun der Pharmakologie hunn déi beneficiell Auswierkunge vun Omega-3-polyunsaturéierte Fettsäuren op d'Restauratioun vum vaskuläre Tonus bewisen, wat och als effektiv Method fir d'Préventioun vun arteriellen Hypertonie ugesi ka ginn. Mat dësen Erkenntnisser sollt Dir all Dag Olivenueleg a genuch Quantitéite konsuméieren an Är Ernährung vun Déierefetter schaarf limitéieren.
Natierlech, wann Dir vun de Manifestatiounen vun arteriell Hypertonie lass wëllt, sollt Dir schlecht Gewunnechten opginn, wéi Fëmmen an Alkohol drénken, well Nikotin an Alkoholpartikelen, och a Mikrodosen, den intravaskuläre Blutdrock erhéijen.
Persounen, déi scho Episoden vun arteriell Hypertonie haten, als sekundär präventiv Moossname, sollten de Blutdrock all Dag moossen, e speziellen Tagebuch halen, deen d'Effektivitéit vun der benotzte Medikamenttherapie reflektéiert, a wann d'Conditioun verschlechtert an nei klinesch Manifestatiounen optrieden, mellen dat direkt un den behandelenden Dokter.
Arteriell Hypertonie - wéi en Dokter hëlleft? Wann Dir d'Entwécklung vun arterielle Hypertonie hutt oder verdächtegt, sollt Dir direkt Berodung vun Dokteren sichen wéi e Kardiolog, Endokrinolog an Nephrolog.